Busje komt zo

Ja we maken er maar grapjes van.

Voor het eerst met de rolstoel in het busje naar onze zoon voor de verjaardag van onze kleinzoon..

Het was wel een leerschool. Nooit meer met verzwakte nekspieren in zo'n busje zitten zonder bescheming. Op de terugweg mijn hoofd via mijn voorhoofd en de hoofdsteun verankerd. Dat ging een stuk beter. Ik ben dankbaar dat ik elke dag goed en redelijk opgewekt doorkom. Van de week had ik even een dip van het hoeft allemaal niet meer. Maar juist die dag was het of God tot mij sprak dat we vaak teleurgesteld zijn omdat het niet gaat zoals wij dachten dat het gaan zou. Maar dat Hij zeker aan het werk is en wij dat soms niet oppmerken. Zijn gedachten zijn hoger dan de onze en zijn wegen hoger dan dan onze wegen. 

Even bijpraten

 Ja ons kleinkind is er, hij is al weer een maand oud. Een schatje.

Vandaag hebben we 7 van onze kleinkinderen op bezoek gehad met hun ouders. 

We zijn blij dat ze ons bezoeken. 

Morgen komt er zoals elke maandag, een maatje dan praten bidden en zingen we samen.  Daar ben ik blij mee en dankbaar voor.

Het leven gaat door met God, Hij is mijn kracht en schild.

Update

 Inmiddels 5 maanden verder.

De eerste hulpmiddelen vielen niet mee. Toegeven dat het minder gaat.

Inmiddels ben ik blij met de hulpmiddelen.  Over twee weken de elec.rolstoel.    Heerlijk naar buiten. 

Ik geloof nog steeds in genezing. Maar probeer het nu wel het in Gods Hand te laten. Hij weet wat ik nodig heb.

Inmiddels wordt ons volgende kleinkind over ca 6 weken, geboren.

 Ik ben dankbaar voor alles wat mijn man doet, zijn geduld, liefde en humor.

Voor  de trouwe bezoekers en kaart schrijvers. Voor alle bloembossen.

Voor de kinderen.

Voor de dienst, online en de huisgroep met zoom.

Dankbaar dat ik de dagen goed doorkom. En boven al dat ik Gods vrede ervaar.

Dankbaar

Ja hij is geboren ons lieve mooie kleinkind.

De huisarts had het mis.

Eigenlijk gaat het bijzonder goed. Weliswaar aan de beademing. Zonder beademing heb ik wat meer lucht dan  eerst.

Voor iedereen is het leven anders door de corona. Bij  mij dus door de beademing.

Er komt regelmatig bezoek en we hebben weken achter elkaar bloemen. Als de ene bos op is is de volgende alweer gegeven of gebracht. 

Een huisgroep heeft het op zich genomen om elke dag mij in gebed bij God te brengen. Mooie manier van gemeente zijn.

Dan mijn echtgenoot die heel het huishouden doet en elke dag de beademings maskers en slangen schoon maakt. Mijn schoondochter die het onkruid weg haalt in onze tuin. Boeken voor mij bij de bieb haalt op haar kaart 

De kinderen die regelmatig komen.

En zondag komen dochter en schoonzoon  ons kleinkind lijfelijk laten zien. Op de foto's hebben we hem al bewonderd. Veel om dankbaar voor te zijn

Nog steeds is mijn leven in Gods hand

 De ALS heeft toegeslagen in een korte tijd sterk achteruit gegaan. Zo snel dat ik bijna de laat mijn beademing kreeg . De dokter vind ik ook niet allert. In april gebruikte ik nog 70% van mijn longen er is een half jaar daarna nog niet naar gekeken.  Ik kaarte aan dat dat eens nagekeken moest worden. Een afspraak voor vier weken daarna en ik hapte naar adem. De derde week hebben we aangegeven dat het zo niet langer  gaat. En konden we komen. Mijn koolzuur gehalte was 8 terwijl je bij 6 al beademing nodig heb. Het was dinsdag en a.s.maandag zou ik het krijgen.  Woensdag weer gebeld en wonderbaarlijk die dag kwamen ze naar mijn huis met de apperatuur  LUCHT..

De huisarts die langs kwam had een echt bemoedigende opmerking.  Dit proces duurt 6 weken en misschien zie je nog net je kleinkind( dat over 6 weken wordt geboren)

Het is dubbel ik verlang om bij de Heer te zijn.

Binnenkort komt de dag, dat ik hem begroeten mag,

mijn problemen zijn voorbij jezus komt en ik weet dat hij.

mij een plaats heeft bereid vrede tot in eeuwigheid

wat een dag, o wat een dag zal dat zijn

ref:

wat een dag wat een dag als ik hem begroeten mag

en voorgoed naar hem zou gaan oog in oog met hem zou staan

en hij leidt mij aan zijn hand naar het lang beloofde land

wat een dag, o wat een dag zal dat zijn.

alle zorgen voorbij want ook dat beloofde hij

en geen ziekte en geen pijn geen verdeeldheid zal er zijn

maar wij juigen voor de troon zijn voor altijd bij Gods zoon

wat een dag, o wat een dag zal dat zijn.

refr 2x

wat een dag, o wat een dag zal dat zijn

En ik verlang gezond te zijn er een poos blijven leven voor man en kinderen. 

God heeft het laatste woord

Tot mijn schrik heb ik sinds december niet geschreven.

Het waren ook best intensieve maanden.

Juist deze maanden ging het lopen weer minder, de neuroloog kwam er niet uit en stuurde me naar een academisch ziekenhuis.

In februari wist deze neuroloog me, gelijk de eerste dag na een emg test, te vertellen dat ik met aangrenzende zekerheid ALS zou hebben.

Tja ik weet hoe het verloop is geweest en toch schrok ik er behoorlijk van.

Als ze een maand eerder had getest had ik het waarschijnlijk niet.

Het bijzondere is dat twee weken daarna toen ik weer bij de neuroloog was geweest en de ALS verpleegkundige ( wat vreselijk was) de volgende dag mijn benen weer goed functioneerden.

De week erna, ja ze houden me wel bezig, was ik bij de revalidatie arts. 

Geen idee wat ik daar moet.  Maar de arts was heel aardig en vroeg naar het verloop.
Dus ik kon nu  vertellen dat ik van die anderhalf jaar 8 maanden flink heb kunnen wandelen en dat ik dat sinds een week weer kan.

Hij noemt het atypisch en begrijpt dat ik twijfel aan Als. Hij raadde me zelfs aan te gaan fietsen .

Ik kan God alleen maar danken  hoe alles gaat. Na dat gesprek met die verpleegkundige, waar ze me ook vertelde dat ze stervens begeleiding doet, moest ik me echt op God richten om weer in Zijn vrede te komen.

Doordat ik daarna zo verschrikkeliijk moe was besloot ik met cleansing  stream te stoppen. Maar voor de volgende bijeenkomst besloot ik om wel verder te gaan omdat ik toch geloof dat God me op deze weg leidde. 

En inmiddels loop ik  weer goed en is mijn energie weer stukken beter.

Het was heftig intensief en ook heel mooi.

God leid me en houd me vast. 

In die weken ben ik bedolven onder de bloemen en lieve kaarten.

Wandelen met Hem

Zoals ik eerder  al schreef, ik volg de basis cursus van  cleansing stream.
Eigenlijk vind ik de naam 'cursus' afdoen van wat het is
De onderwerpen  zijn:
1. Wandel in de Geest
2. Toewijding
3. Woorden (spreek woorden van leven)
4. Herstel en bevrijding  ( hier hoort ook een retraite bij van 2 dagen. Met onderwijs,  gebed en veel zingen)
5. Jaag naar het doel


Veel huiswerk: studie, bijbelteksten opschrijven.  Elke maand 30 hoofdstukken uit de bijbel lezen.
En  5 maandelijkse ochtenden bijwonen
De 5e is in januari.

Dit heeft positieve veranderingen in mij gebracht.
Dat vele bijbel lezen kreeg ik plezier in.
Veel met Gods woord bezig zijn.
Verschillend vertalingen met de complete Jewish Bible als leiddraad.
Minder tijd online meer tijd aan Hem geven.

Dan de beslissing,  ga ik verder de coach  cursus doen?
Dat gaf nogal wat spanning bij mij. Wil ik het, kan ik het. Weet ik het allemaal al.

Tot de HG tot mij sprak ik hoorde alleen 'tentpinnen ' en ik zocht de tekst Jes 54vers2
 Dit was niet de eerste keer dat ik die tekst kreeg.


Dus ja ik ga de coach cursus  twee jaar doen.
Ik kijk er naar uit.