Inmiddels is het ruim een jaar geleden dat mijn spieren van kracht verminderden.
Lopen ging moeilijker. Mijn armkracht werd minder. Toen kon ik na drie kwartier mijn vioolstok niet meer vasthouden. Wat ik nu helemaal niet meer kan.
En ik vroeg de Heer, wat is er aan de hand.
Ik was toen juist het boek van Christa Rosier aan het lezen over Job.
Soms laat God iets toe maar houdt het in Zijn hand.
Ik had het idee dat God dat tot mij sprak.
Na alle onderzoek bleek alles goed te zijn en alle spieren zouden kunnen functioneren.
Omdat ik dit niet gemakkelijk aan andere kon overbrengen vroeg ik om een bevestiging.
In een zondagavond bijeenkomst sprak een jonge vrouw dat God haar de indruk gaf dat iemand in het dal van achor was uit psalm 84:7
en dat het een tijd zou duren en dat diegene moest luisteren naar Gods stem.
Als zij trekken door een dal van balsumstruiken maken zij het tot een oord van bronnen, ook hult de vroege regen het in zegeningen
Dit was voor mij de bevestiging het duurt een tijd , maar Hij is nabij.
In maart na bezoek aan de neuroloog waar niks verandert was, kon ik die avond ineens mijn benen weer normaal gebruiken.
En en een deel van de kracht in mijn armen was terug .
Omdat ik nu geen viool kan spelen ben ik waar ik anders weleens speel, nu solo gaan zingen.
Mijn stem conditie was niet zo geweldig maar toch kreeg ik positief respons.
Toen ik daar net mee was begonnen kreeg van de bemoediging site de wekelijkse bemoediging dat ging over het dal van achor uit Hosea 2: 14 daar staat dat je weer zal zingen zoals je in je jeugd gezongen hebt.
Ik was ontroerd.
Nu ben ik naar zangles gegaan voor de derde keer vandaag en blijk veel meer te kunnen met mijn stem dan ik dacht.
Dit had ik niet gedaan als ik viool kon spelen dit is voor mij één van die bronnen waar psalm 84 over spreekt.
En de viool?
Die zal ik weer kunnen gaan spelen. 'k heb het grootste vertrouwen dat ik het binnenkort weer kan . Het lijkt er niet op nu maar Gods belofte staat vast.
